Τα αποτελέσματα του PISA 2025 λειτουργούν ως ακόμη ένα ηχηρό καμπανάκι για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Και αυτή τη φορά το πρόβλημα δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί ούτε στην πανδημία ούτε σε μια συγκυριακή πτώση επιδόσεων. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι περισσότερο δομική: η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από τον μέσο όρο των χωρών του OECD στα μαθηματικά, στην κατανόηση κειμένου και στις φυσικές επιστήμες, ενώ η απόσταση σε ορισμένους δείκτες παραμένει μεγάλη.

Το πιο ανησυχητικό εύρημα αφορά τα μαθηματικά. Μόλις το 50% των Ελλήνων μαθητών ηλικίας 15 ετών φτάνει στο βασικό επίπεδο επάρκειας, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος του OECD βρίσκεται στο 65%. Με απλά λόγια, περίπου ένας στους δύο μαθητές δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει στοιχειώδεις μαθηματικές γνώσεις σε καταστάσεις της καθημερινής ζωής.

Η εικόνα δεν είναι πολύ καλύτερη στην ανάγνωση. Το 56% των Ελλήνων μαθητών κατακτά το βασικό επίπεδο, έναντι 69% στον OECD, ενώ στις φυσικές επιστήμες το αντίστοιχο ποσοστό βρίσκεται στο 59%, όταν ο διεθνής μέσος όρος αγγίζει το 74%.

Δεν είναι πια μόνο η πανδημία

Το ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το 2025 δεν καταγράφηκε η ανάκαμψη που θα περίμενε κανείς μετά τη μεγάλη αναστάτωση της πανδημίας. Οι επιδόσεις στα μαθηματικά και στις επιστήμες έμειναν ουσιαστικά στάσιμες σε σχέση με το 2022, ενώ στην ανάγνωση υπήρξε νέα υποχώρηση.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η σύγκριση σε βάθος χρόνου. Σε σχέση με το 2015, έχει αυξηθεί αισθητά το ποσοστό των μαθητών που δεν φτάνει ούτε στο βασικό επίπεδο επάρκειας. Η αύξηση φτάνει τις 14 ποσοστιαίες μονάδες στα μαθηματικά, τις 17 στην ανάγνωση και τις 8 στις φυσικές επιστήμες.

Άρα το πρόβλημα δεν μοιάζει πλέον προσωρινό. Δείχνει να έχει χαρακτηριστικά διαρκείας.

Η αριστεία περιορίζεται

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη πλευρά των αποτελεσμάτων, εξίσου σοβαρή.

Η Ελλάδα δεν έχει μόνο πολλούς μαθητές με χαμηλές επιδόσεις. Έχει και πολύ μικρό αριθμό μαθητών που φτάνουν στις υψηλότερες βαθμίδες.

Μόλις το 2% θεωρείται υψηλής επίδοσης στα μαθηματικά, έναντι 8% στον OECD. Στις φυσικές επιστήμες το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται περίπου στο 1%, όταν ο μέσος όρος των χωρών του OECD φτάνει το 7%.

Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή, εμφανίζεται να δυσκολεύεται και στα δύο άκρα: δεν περιορίζει επαρκώς τη μαθησιακή υστέρηση, αλλά ούτε δημιουργεί μεγάλη δεξαμενή μαθητών πολύ ψηλών επιδόσεων.

Το παράδοξο της ελληνικής παραπαιδείας

Εδώ βρίσκεται ίσως και η μεγαλύτερη ελληνική αντίφαση. Η χώρα διαθέτει ένα εκπαιδευτικό μοντέλο στο οποίο οι μαθητές περνούν εξαιρετικά πολλές ώρες γύρω από τη μάθηση. Σχολείο, φροντιστήριο, ιδιαίτερα μαθήματα, ξένες γλώσσες, εξετάσεις.

Κι όμως, όταν καλούνται όχι να αναπαράγουν αποστηθισμένη γνώση αλλά να τη χρησιμοποιήσουν σε ένα νέο πρόβλημα, να αξιολογήσουν πληροφορίες, να κατανοήσουν ένα σύνθετο κείμενο ή να εφαρμόσουν μια μαθηματική έννοια στην πράξη, οι επιδόσεις υποχωρούν. Αυτό ακριβώς είναι που μετρά σε μεγάλο βαθμό το PISA. Και εκεί ίσως βρίσκεται η καρδιά του προβλήματος.

Το ελληνικό σχολείο παραμένει σε σημαντικό βαθμό προσανατολισμένο στην κάλυψη ύλης, στις εξετάσεις και στην αναπαραγωγή γνώσεων. Το PISA, αντίθετα, εξετάζει κατά πόσο ο μαθητής μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά που γνωρίζει. Η διαφορά είναι κρίσιμη.

Κοπάνες, καθυστερήσεις και σχολική κουλτούρα

Τα αποτελέσματα φωτίζουν και μια λιγότερο συζητημένη διάσταση: τη σχέση των μαθητών με το ίδιο το σχολείο.

Στην Ελλάδα, περίπου 31% των μαθητών δηλώνει ότι είχε χάσει τουλάχιστον μία ολόκληρη ημέρα σχολείου μέσα στις δύο εβδομάδες πριν από την εξέταση, έναντι 22% στον OECD.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το ποσοστό όσων δήλωσαν ότι είχαν χάσει τουλάχιστον μία ώρα μαθήματος: 49%, όταν ο μέσος όρος του OECD βρίσκεται στο 24%.

Παράλληλα, 62% των μαθητών είχε καθυστερήσει να πάει στο σχολείο. Οι αριθμοί δεν εξηγούν από μόνοι τους τις χαμηλές επιδόσεις. Δείχνουν όμως ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα βιβλία και στα προγράμματα σπουδών. Αφορά και τη σχολική κουλτούρα, τη σχέση του μαθητή με τη σχολική διαδικασία και τελικά το πόσο ουσιαστική θεωρεί ο ίδιος τη συμμετοχή του σε αυτήν.

Το πρόβλημα των εκπαιδευτικών

Σημαντική είναι και η εικόνα που καταγράφεται στο ανθρώπινο δυναμικό. Το 46% των μαθητών βρίσκεται σε σχολεία όπου οι διευθυντές δηλώνουν ότι η διδασκαλία επηρεάζεται από ελλείψεις εκπαιδευτικών. Για το βοηθητικό προσωπικό, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει στο 78%.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε συζήτηση για τις επιδόσεις των μαθητών δεν μπορεί να απομονωθεί από το ζήτημα της στελέχωσης, των κενών, της υποστήριξης των σχολικών μονάδων και της σταθερότητας του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Υπάρχει όμως και μια θετική ένδειξη

Μέσα στη γενικά αρνητική εικόνα υπάρχει και ένα στοιχείο που αξίζει προσοχής. Περίπου 74% των Ελλήνων μαθητών δηλώνει ότι πιστεύει πως η ευφυΐα και οι ικανότητες μπορούν να αναπτυχθούν με προσπάθεια και σωστή ανατροφοδότηση, ποσοστό υψηλότερο από τον μέσο όρο του OECD. Με άλλα λόγια, τα παιδιά δεν φαίνεται να έχουν παραιτηθεί. Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο θετικό μήνυμα: υπάρχει ακόμη διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό και διάθεση για μάθηση. Το ζήτημα είναι αν το εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να τα αξιοποιήσει.

Είναι τελικά οικονομικό πρόβλημα

Τα αποτελέσματα δεν πρέπει να διαβαστούν μόνο ως μια ακόμη εκπαιδευτική κατάταξη. Μια χώρα στην οποία μεγάλο μέρος των νέων δυσκολεύεται στον μαθηματικό, επιστημονικό και αναγνωστικό γραμματισμό θα αντιμετωπίσει αργά ή γρήγορα πρόβλημα παραγωγικότητας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας. Η Ελλάδα συζητά για ψηφιακό μετασχηματισμό, τεχνητή νοημοσύνη, νέες τεχνολογίες και οικονομία υψηλής προστιθέμενης αξίας. Αλλά αυτές οι έννοιες προϋποθέτουν ανθρώπους με ισχυρές βασικές δεξιότητες.

Το PISA 2025 επομένως δεν είναι απλώς ένας βαθμός για το υπουργείο Παιδείας. Είναι ένας δείκτης για το πώς θα μοιάζει η ελληνική οικονομία σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια. Και το συμπέρασμα είναι δύσκολο να ωραιοποιηθεί, το ελληνικό σχολείο εξακολουθεί να παράγει πολλές ώρες διδασκαλίας, πολλές εξετάσεις και τεράστια παραπαιδεία, χωρίς να μετατρέπει με την ίδια αποτελεσματικότητα αυτή την προσπάθεια σε πραγματικές δεξιότητες. Αν αυτό δεν αλλάξει, το PISA δεν θα είναι το πρόβλημα. Θα είναι απλώς ο καθρέφτης του.

Με κατηγορηματικό τρόπο τοποθετήθηκε χθες το Γραφείο Μέσων Ενημέρωσης και Δημοσίων Σχέσεων του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, ξεκαθαρίζοντας την «ιδιοκτησία» του «πηγαίου κώδικα» της «Ασπίδας του Αχιλλέα», με φόντο δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο, που ήθελαν το λογισμικό του ελληνικού αμυντικού θόλου πέντε επιπέδων να τίθεται υπό τον έλεγχο του Τελ Αβίβ.

Διαψεύδοντας τους σχετικούς ισχυρισμούς, «σύμφωνα με τη συμφωνία "Ασπίδα του Αχιλλέα", το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας συμφώνησαν για τη μεταφορά ισραηλινής τεχνογνωσίας στις ελληνικές εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Αυτό καλύπτει τόσο την επιχειρησιακή εμπειρογνωμοσύνη που έχει συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια δεκαετιών ανάπτυξης και λειτουργίας συστημάτων αεράμυνας, όσο και την τεχνολογική υποστήριξη που θα επιτρέψει στις ελληνικές εταιρείες να αναπτύξουν το κεντρικό λογισμικό διοίκησης και ελέγχου, έτσι ώστε ο ελληνικός πηγαίος κώδικας που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος, μαζί με τυχόν τροποποιήσεις και προσθήκες σε αυτόν, να παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο και να είναι προσαρμοσμένος στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις» ανέφερε σχετικά το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ.

«Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της συμφωνίας, καταβλήθηκε συνεχής προσπάθεια για την προώθηση της μεταφοράς τεχνολογιών και δυνατοτήτων σε κατάλληλες ελληνικές εταιρείες, οι οποίες θα ενσωματωθούν στην παραγωγή της αρχιτεκτονικής που θα παραδοθεί στην Ελλάδα» συνέχισαν οι επιτελείς του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας, καταλήγοντας πως «οι ισχυρισμοί που διατυπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τον πηγαίο κώδικα που υποστηρίζει τα λειτουργικά συστήματα του Ισραήλ δεν σχετίζονται με τη συμφωνία της "Ασπίδας του Αχιλλέα", βάσει της οποίας θα δημιουργηθεί ένας ειδικός ελληνικός πηγαίος κώδικας με την υποστήριξη του Ισραήλ», καταλήγει η σχετική ανακοίνωση κι ενώ ερωτήματα αναφορικά με την ιδιοκτησία του «πηγαίου κώδικα» είχε διατυπώσει στη δημόσια σφαίρα η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα.

Ο κώδικας – «κλειδί»

Νωρίτερα, η αναταραχή που είχε προκληθεί από τα σχετικά δημοσιεύματα εδράζεται στην σπουδαιότητα του «πηγαίου κώδικα», αφού αυτός αποτελεί το «κλειδί», για να ξεκλειδώνουν όλες οι επιχειρησιακές δυνατότητες του στρατηγικού όπλου για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Και αυτό, γιατί σε ένα στρατηγικού χαρακτήρα όπλο, όπως η «Ασπίδα του Αχιλλέα», όπου συνδυάζονται ταυτόχρονα δεδομένα από αισθητήρες και ραντάρ, επιθετικά όπλα, αλλά και κρίσιμες αμυντικές υποδομές, ο τρόπος λήψης κρίσιμων αποφάσεων, όπως για παράδειγμα, πώς και μέσω ποιων συστημάτων θα πληγεί ένας στόχος, περνά μέσα από τον «πηγαίο κώδικα».

Πρόκειται, δηλαδή, για ένα λογισμικό, που αποτελεί τον κώδικα λειτουργίας του οπλικού συστήματος, τον «εγκέφαλό του», γραμμένο με τέτοιο τρόπο που ο κώδικας αυτός να είναι βατός, διαχειρίσιμος και ευέλικτος στις αντιδράσεις και τις όποιες αλλαγές από τους Έλληνες χειριστές του.

Για το λόγο αυτό, η πλευρά του Ισραήλ έσπευσε να διευκρινίσει χθες πως θα υπάρξει μεταφορά τεχνογνωσίας προς την Ελλάδα, ώστε να αναπτυχθεί το κεντρικό λογισμικό διοίκησης και ελέγχου, προκειμένου «ο ελληνικός πηγαίος κώδικας που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος, μαζί με τυχόν τροποποιήσεις και προσθήκες σε αυτόν, να παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο και να είναι προσαρμοσμένος στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις», όπως ανέφερε σχετικά το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ.

Εκτός, όμως, από τον εντοπισμό και την αναγνώριση των στόχων, ο «πηγαίος κώδικας» συλλέγει τα δεδομένα και εντέλει προτεραιοποιεί τις απειλές, καθοδηγώντας με αυτόν τον τρόπο τους χειριστές αναφορικά με το χρόνο και τα μέσα αντίδρασής τους. Υπό αυτήν την έννοια, η αποκλειστική κατοχή του «πηγαίου κώδικα» από την ελληνική πλευρά θα της επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο και τη διαμόρφωση των αποφάσεων και των ενεργειών που θα πρέπει να υλοποιηθούν στο πεδίο, δηλαδή το υψηλότερο επίπεδο διοίκησης και ελέγχου, προσφέροντας στο χειριστή του με ακρίβεια την «μεγάλη εικόνα» για τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν, σε τυχόν περίπτωση έντασης.

πηγή: protothema

Τρεις ημέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας, στις 11 Σεπτεμβρίου, το Υπουργείο Οικονομικών έδωσε τελικά την παράταση που όλοι ζητούσαν στη διορία για την εξαγορά των καταπατημένων ακινήτων του Δημοσίου.

«Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προχώρησε στην απόφαση αυτή προκειμένου οι πολίτες να αξιοποιήσουν τη σχετική δυνατότητα και να επιλυθούν εκκρεμότητες που παραμένουν έως σήμερα»

Συνάγεται επομένως ότι εκτός από την ετήσια παράταση η κυβέρνηση αναμένεται να προχωρήσει και σε διορθώσεις της ρύθμισης ώστε να γίνει περισσότερο ελκυστική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σύνολο 90.000 καταπατημένων εκτάσεων σε όλη την επικράτεια, στην ψηφιακή πλατφόρμα οι αιτήσεις ίσα που φτάνουν τις 12.000, ένα ισχνό δηλαδή 13%, και στην πλειοψηφία τους μάλιστα βρίσκονται σε αρχικό στάδιο, παρότι η πλατφόρμα είναι σε λειτουργία σχεδόν 2 χρόνια!!!

Τις προηγούμενες ημέρες και καθώς πλησιάζαμε στον πέρας της διορίας, πλήθαιναν τα αιτήματα προς το Υπουργείο Οικονομικών για την παράταση στην προθεσμία.

Παρότι η κυβέρνηση έκανε λόγο για γενναία ρύθμιση, δεν…περπάτησε και οι λόγοι σύμφωνα με το ρεπορτάζ είναι ένα μείγμα:

• Υψηλού κόστους εξαγοράς ακόμη και μετά τις εκπτώσεις και τα κουρέματα που προβλέπονται
• Πλήθους δικαιολογητικών
• Αυστηρών προϋποθέσεων
• Επιλογής αρκετών να διεκδικήσουν δικαστικά την κυριότητα των εκτάσεων έχοντας δηλώσει τις εκτάσεις και στο Ελληνικό Κτηματολόγιο.

Προϋποθέσεις

Σύμφωνα με τις προβλέψεις της ρύθμισης για να μπορέσει κάποιος να υπαχθεί σε αυτή, πρέπει να μπορεί να αποδείξει αδιάλειπτη κατοχή του δημοσίου ακινήτου για 30 χρόνια με: ή τίτλο ή τουλάχιστον 40 χρόνια χωρίς τίτλο.

Αν δεν υπάρχει τίτλος τότε το ακίνητο πρέπει να χρησιμοποιείται ως κύρια κατοικία ή βοηθητικός χώρος της ή για τουριστική, βιοτεχνική, βιομηχανική, εμπορική ή αγροτική δραστηριότητα.

Επιπλέον, το ακίνητο πρέπει να είναι δηλωμένο στο Ε9 για τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν από την αίτηση ώστε να μπορεί να αποδεικνύεται ότι ο ενδιαφερόμενος το αντιμετωπίζει πράγματι ως περιουσιακό στοιχείο. Αν πάντως υπάρχει στο ακίνητο αυθαίρετο κτίσμα, τότε η εξαγορά δεν επιτρέπεται.

Η αίτηση υποβάλλεται ηλεκτρονικά με κωδικούς Taxisnet και μπορεί να γίνει και από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Απαιτείται παράβολο 300€, το οποίο συμψηφίζεται με το τίμημα εξαγοράς ή επιστρέφεται εφόσον η αίτηση απορριφθεί.

Τίμημα

Το τίμημα ξεκινά από το 100% της αντικειμενικής αξίας και επί αυτού υπολογίζονται μειώσεις:

• 50% όταν υπάρχει πρωτόδικη δικαστική απόφαση ότι ο πολίτης είναι κύριος του ακινήτου. Η ίδια μείωση εφαρμόζεται όταν έχει αναγραφεί ως κύριος στις πρώτες κτηματολογικές εγγραφές και έχει ασκηθεί αγωγή από το Δημόσιο ή δεν έχει παρέλθει η προθεσμία για την άσκησή της.
• 70% για όσους έχουν ασκήσει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022 ένδικο μέσο κατά δικαστικής απόφασης σχετικά με την αναγνώριση της κυριότητας.
• 80% όταν το ακίνητο καλύπτει στεγαστικές ανάγκες και συνδέεται με μαζική εγκατάσταση πληθυσμιακών ομάδων πριν από το 1964.
• Με βάση κοινωνικά κριτήρια, μεταξύ άλλων για πολύτεκνους και άτομα με αναπηρία.
• Πρόσθετη ( σε ένα από τα παραπάνω) έκπτωση 10% στις περιπτώσεις εφάπαξ εξόφλησης

Δικαιολογητικά

Ο φάκελος της αίτησης πρέπει να περιέχει μεταξύ άλλων:

• Τοπογραφικό διάγραμμα με δήλωση μηχανικού
• Αεροφωτογραφίες είτε του έτους 1992 ή προγενέστερες ή του 1982 ανάλογα με την περίπτωση
• Φύλλο προσδιορισμού της αντικειμενικής αξίας
• Βεβαίωση όρων δόμησης
• Οικοδομική άδεια εφόσον υπάρχει
• Απόσπασμα κτηματολογικού διαγράμματος
• Τίτλοι ή άλλα στοιχεία από τα οποία προκύπτει η κατοχή,
• Υπεύθυνη δήλωση για την έκταση
• Έγγραφο για τη χρήση του ακινήτου
• Αντίγραφα των εντύπων Ε1 και Ε9.
• Πράξη προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ των τελευταίων 5 ετών

Μετά την έγκριση της αίτησης εκδίδεται πιστοποιητικό αποδοχής, στο οποίο αναγράφονται η περιγραφή, η έκταση και τα όρια του ακινήτου, τα στοιχεία του δικαιούχου και το τελικό τίμημα.

Η εξόφληση γίνεται σε έως 60 άτοκες μηνιαίες δόσεις, με την κάθε δόση να μην μπορεί να είναι μικρότερη από 100 ευρώ.

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες εξέπεμψε η χθεσινή άτυπη τριμερής Ελλάδας - Αιγύπτου - Κύπρου στο Ελ Αλαμέιν. Καταρχάς, το άμεσο μήνυμα του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, προς την Άγκυρα, απάντηση στις προκλητικές κινήσεις της τουρκικής ηγεσίας το τελευταίο διάστημα.

Παράλληλα, μέσα από τις δηλώσεις του αναδείχθηκε ότι η σημασία της συνεργασίας ανάμεσα στις τρεις χώρες είναι πολυδιάστατη και επηρεάζει κρίσιμους τομείς που αφορούν συνολικά την ΕΕ.

Όπως είναι η ενεργειακή ασφάλεια, καθώς συζητήθηκε εκτενώς η ενεργειακή συνεργασία με έμφαση στην ηλεκτρική διασύνδεση GRECY, που θα μεταφέρει φθηνή, ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια από την Αίγυπτο προς τις ευρωπαϊκές αγορές, αλλά και οι προοπτικές συνεργασίας για μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου από τις εγκαταστάσεις υγροποίησης στην Αίγυπτο και πάλι στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω της Ελλάδας. 

Ιδιαίτερα σημαντικό θέμα, που επίσης τέθηκε στο πλαίσιο των συζητήσεων, είναι η συνεργασία για την αντιμετώπιση των παράνομων μεταναστευτικών ροών, ζήτημα που επίσης αφορά όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά συνολικά της ΕΕ. 

Είναι μερικές μόνο από τις πτυχές που καταδεικνύουν τη σημασία που μπορούν να έχουν περιφερειακά σχήματα συνεργασίας στη διαμόρφωση ευρύτερα συνθηκών ασφάλειας, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου επικρατούν εξαιρετικά απαιτητικές γεωπολιτικές συνθήκες, όπως η Ανατολική Μεσόγειος. 

Πέραν αυτών, η χθεσινή συνάντηση εκπέμπει ένα ακόμη εξαιρετικά σημαντικό μήνυμα. Ότι η σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο, στην οποία η Αθήνα προσδίδει μεγάλη σημασία, δεν επηρεάζεται από άλλες εξελίξεις στην περιοχή, ούτε ετεροκαθορίζεται από άλλα σχήματα συνεργασίας που διαμορφώνονται, όπως η Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.

Έχει τη σημασία του ότι παρά τις εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνεται ότι παραμένει αναλλοίωτος ο πυρήνας των σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Όπως και το γεγονός ότι δεν επηρεάζεται από τη σαφή προσπάθεια της Άγκυρας να προσεγγίσει το Κάιρο και να ενισχύσει τους δεσμούς με την αιγυπτιακή πλευρά. 

πηγή: Σκαϊ

Η Έλλη Κοκκίνου και η Ανδρομάχη φωτίζουν απόψε με τις λαμπερές παρουσίες τους τα Music Events Live 2026 στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης 2026, προσκαλώντας το κοινό της πόλης σε μια εκρηκτική βραδιά γεμάτη μεγάλες επιτυχίες, λάμψη και ασταμάτητο ρυθμό.