Την πρωτότυπη υπερπαραγωγή σκηνοθετεί ο Ματ Ριβς (Ο Πλανήτης των Πιθήκων) που συγκεντρώνει γύρω από τον Πάτινσον ένα πανίσχυρο καστ. Τον ρόλο της αινιγματικής Κατγούμαν υποδύεται η εντυπωσιακή Ζόι Κράβιτς (Χ-Men: Η πρώτη γενιά), ο Κόλιν Φάρελ είναι αγνώριστος ως Πιγκουίνος, ο Πολ Ντέινο (Θα Χυθεί Αίμα) στοιχειώνει ως Γρίφος, ο Άντι Σέρκις (Ο Αρχοντας Των Δαχτυλιδιών - Ο Πλανήτης των Πιθήκων) ενσαρκώνει ιδανικά τον συνοδοιπόρο Άλφρεντ, ο Τζέφρι Ράιτ είναι ο υπαστυνόμος Τζέιμς Γκόρντον, ενώ οι Τζον Τορτούρο ενσαρκώνει επιβλητικά τον αρχιμαφιόζο.
Η νέα πολλά υποσχόμενη εκδοχή του Μπάτμαν στρέφεται στο ξεκίνημα του, με τον ήρωα να εκτελεί χρέη ντετέκτιβ στα χνάρια ενός νοσηρού κατά συρροή δολοφόνου, παρουσιάζοντας την πιο σκοτεινή και γειωμένη εκδοχή του μύθου.
Σύνοψη
Πάνω από ένα χρόνο τώρα, ο Μπρους Γουέιν βυθίζεται στο σκοτάδι της Γκόθαμ ως ο Μπάτμαν (Ρόμπερτ Πάτινσον) που σπέρνει τον φόβο στις καρδιές των εγκληματιών. Με μόνους συμμάχους τον Άλφρεντ (Άντι Σέρκις) και τον Τζέιμς Γκόρντον (Τζέφρι Ράιτ), ο μοναχικός τιμωρός δίνει σάρκα και οστά στην εκδίκηση για χάρη των συμπολιτών του. Όταν ένας κατά συρροή δολοφόνος στοχεύσει στην ελίτ της πόλης, ένα μονοπάτι από γρίφους οδηγεί την έρευνα του Μεγαλύτερου Ντετέκτιβ του Κόσμου στον υπόκοσμο, όπου θα συναντήσει χαρακτήρες όπως η Σελίνα Κάιλ/Κατγούμαν (Ζόι Κράβιτς), ο Όσβαλντ Κόμπλποτ/Πιγκουίνος (Κόλιν Φάρελ), ο Κάρμαϊν Φαλκόνε (Τζον Τορτούρο) και ο Έντουαρντ Νάστον/Γρίφος(Πολ Ντέινο). Όσο η κλίμακα του νοσηρού σχεδίου ξεδιπλώνεται, ο Μπάτμαν πρέπει να συνάψει καινούριες συμμαχίες, να αποκαλύψει τον ένοχο και να αποδώσει δικαιοσύνη για την κατάχρηση εξουσίας και τη διαφθορά που έχουν καταστρέψει την Γκόθαμ Σίτι.
Άνθρωπος ή μύθος, το όνομα του είναι Μπάτμαν.
Το The Batman του σκηνοθέτη/σεναριογράφου/παραγωγού Ματ Ριβς με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Πάτινσον σε διπλό ρόλο, είναι μία επική, καταιγιστική περιπέτεια και μία αιχμηρή εξερεύνηση των νοσηρών παιχνιδιών του μυαλού με φόντο μία εμβληματική πόλη στο χείλος της καταστροφής. Στην Γκόθαμ του Ριβς, ο φόβος είναι ένα εργαλείο που στα σωστά χέρια μπορεί να σταματήσει τις πράξεις των κακοπροαίρετων ή να κινητοποιήσει τους φοβισμένους σε δράση. Στα χέρια του ευφυούς ντετέκτιβ με εκδικητικές τάσεις και κανένα λόγο να ζήσει, κάτι τόσο απλό όσο μια μάσκα, μπορεί να προκαλεί τρόμο.
Τα δύο τελευταία χρόνια, ο Μπρους Γουέιν έχει παραδώσει τη ζωή του στις νύχτες που κυκλοφορεί στην Γκόθαμ για να πολεμήσει το έγκλημα, συχνά με τη βοήθεια ενός σημαδιού που λάμπει στον σκοτεινό ουρανό. Αλλά είναι ένας άντρας μόνος του και το έγκλημα καραδοκεί παντού.
Όταν ξεκίνησε τη διαδρομή του στον κόσμο του Μπάτμαν, ο Ριβς ήταν ενθουσιασμένος με την ιδέα να δουλέψει με έναν θρύλο που έχει ζήσει για πάνω από οχτώ δεκαετίες στις σελίδες των κόμικς. «Ο Μπάτμαν άρχισε ως ντετέκτιβ» λέει ο Ριβς. «Με ενέπνευσε η ιδέα να επιστρέψω σε αυτή του την ιδιότητα, να τον απογυμνώσω από τα στοιχεία του φανταστικού ενός υπερήρωα. Θέλαμε κάποιον του οποίου η υπερδύναμη είναι ότι αντέχει τα πάντα για να κάνει αυτό που πρέπει».
Στο σενάριο που έγραψε με τον σεναριογράφο Πίτερ Κρεγκ, ο Ριβς αποσυνδέεται από τα ήδη χαρτογραφημένα εδάφη των προηγούμενων ταινιών και μας ταξιδεύει στην αρχή, όταν ο Μπρους Γουέιν είναι ο Μπάτμαν μόλις για έναν χρόνο. «Δεν ήθελα να ξεκινήσω με ένα origin story, αλλά με τον νεαρό Μπάτμαν. Οπότε τον παρακολουθούμε να λύνει ένα μυστήριο με έναν τρόπο που φωτίζει την καταγωγή του και τον κλονίζει συθέμελα».
Σύμφωνα με τον Ριβς, «συνδέεται με τους άλλους μέσα από τη στολή, το αυτοκίνητο, τα γκάτζετ, είναι πολύ κουλ… αλλά δεν είναι στα αλήθεια ένας υπερήρωας. Κάτω από όλα αυτά, είναι ένας άντρας και θέλει να έρθει σε επαφή με την ανθρώπινη πλευρά μέσα του. Το γεγονός ότι έχει ηρωικό κίνητρο και θέλει να κάνει τον κόσμο καλύτερο -αλλά σίγουρα δεν είναι απλώς ένας αλτρουιστής- κάνει αυτό τον χαρακτήρα πιο οικείο».
Οι δημιουργοί ανέβασαν τον πήχη ντύνοντας την ιστορία με ένα πέπλο μυστηρίου που καλείται να λύσει ο σταυροφόρος με την κάπα. «Είναι ένας ντετέκτιβ που λύνει τους γρίφους ενός κατά συρροή δολοφόνου, είναι μια πορεία που έχει όχι μόνο μυστήριο, αλλά και συναίσθημα» λέει ο σκηνοθέτης.
Ο Πάτινσον εκτίμησε την οξυμμένη διττότητα του χαρακτήρα. «Δεν με ενδιέφερε να κάνω ταινία με υπερήρωα, αλλά ο Μπάτμαν πάντα κατείχε μια ξεχωριστή θέση και οντότητα. Ο Ματ έχει μία συναρπαστική προσέγγιση στον χαρακτήρα. Ο Μπρους είναι μόνος και τον διακρίνει η απόγνωση και η απαισιοδοξία, κι αυτό ήταν μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία του χαρακτήρα».
Ο συν-σεναριογράφος Πίτερ Κρεγκ λέει ότι «θέλαμε η Γκόθαμ να είναι ολοζώντανη, με τα απομεινάρια της διεφθαρμένης ιστορίας της παντού. Ένα από τα πιο συναρπαστικά πράγματα στην συνεργασία μας ήταν να βλέπω το ταλέντο του Ματ στην εικαστική απόδοση της ατμόσφαιρας. Είχαμε το πλεονέκτημα να δουλέψουμε πάνω σε εμβληματικές εικόνες: o Μπάτμαν να στέκεται στην κορυφή ενός ουρανοξύστη ή η πλατεία της Γκόθαμ από ψηλά. Θέλαμε, όμως, να παρακάμψουμε την κυνισμό. Είδαμε την Γκόθαμ όπως ο Μπρους Γουέιν, σαν ένα επικίνδυνο μέρος που όμως αξίζει να σωθεί».
Κι αν ο βοηθός Άλφρεντ (Άντι Σέρκις) και ο υπαστυνόμος Τζέιμς Γκόρντον (Τζέφρι Ράιτ) είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας, ο Ριβς βρήκε διαφορετικές αποχρώσεις φωτός και σκότους στην υποψήφια για τις δημοτικές εκλογές Μπέλα Ρεάλ (Τζέιμι Λόσον) και στον εισαγγελέα Γκιλ Κόλσον (Πίτερ Σαρσγκάρντ). Ο δημιουργός διάλεξε μερικούς ακόμα χαρακτήρες από τον πλούσιο κόσμο του Μπάτμαν: o Κόλιν Φάρελ εμφανίζεται αγνώριστος ως Πιγκουίνος, ενώ ο Τζον Τορτούρο είναι ο αρχιμαφιόζος Κάρμαϊν Φαλκόνε. Δεν λείπει η Σελίνα Κάιλ, που μπορεί να είναι ή να μην είναι με το μέρος των καλών, αν και συχνά βρίσκεται στο πλευρό του Μπάτμαν.
Η Ζόι Κράβιτς υποδύεται τη μοιραία γυναίκα με τα κρυμμένα χαρτιά που είναι εξίσου αινιγματική όσο και ο συνεργάτης της στην πάταξη του εγκλήματος. «Η ταινία εξερευνά μία γκρίζα περιοχή, δεν είναι όλα καλά ή κακά. Οι χαρακτήρες είναι περίπλοκοι. Για μένα, αυτό κάνει την ταινία πραγματικά ενδιαφέρουσα» λέει η ηθοποιός.
Τέλος, ο Ριβς βάζει τον πρωταγωνιστή του απέναντι σε ένα από τα πιο διαταραγμένα μυαλά της Γκόθαμ, τον Γρίφο. Αλλά δεν είναι ο κλασικός Γρίφος. Τον υποδύεται ο Πολ Ντέινο σε μία μεμψίμοιρη εκδοχή που δεν είναι, όμως, παίξε γέλασε.
Ο Ριβς συνεχίζει: «Θέλησα να βυθιστώ στις πρώτες ιστορίες του Μπομπ Κέιν και του Μπιλ Φίνγκερ στις οποίες ο Μπάτμαν λύνει εγκλήματα ως όχημα για να περιγράψουν την Γκόθαμ ως ένα απίστευτα διεφθαρμένο μέρος. Οπότε, είχα την ιδέα με τον χαρακτήρα να αλληλοεπιδρά με μία νέα εκδοχή του Γρίφου ως κατά συρροή δολοφόνου που επιτίθεται σε μέλη της ελίτ. Μέσα από τον εκάστοτε τόπο του εγκλήματος και τους γρίφους που αφήνει πίσω απευθυνόμενος στον Μπάτμαν, ο Γρίφος αποκαλύπτει την αλήθεια για όλα αυτά τα άτομα. Με αυτόν τον τρόπο, ένιωσα ότι αυτή η διαδρομή του Μπάτμαν, καθώς επιλύει τις υποθέσεις, ξετυλίγει την ιστορία της διαφθοράς στην Γκόθαμ. Και επειδή οι γρίφοι απευθύνονται σε εκείνον, το πράγμα παίρνει προσωπική τροπή και τον κλονίζει συθέμελα.
«Δεν βλέπουμε έναν Μπάτμαν που έχει τον έλεγχο» λέει ο σκηνοθέτης. «Είναι ένας Μπάτμαν σε ελεύθερη πτώση».
Οι ηθοποιοί και οι χαρακτήρες
Στην αρχή της ταινίας, βρισκόμαστε στη νύχτα του Χαλοουίν και όλοι φοράνε κουστούμια. Ο Μπρους Γουέιν περιπολεί τους δρόμους μεταμφιεσμένος σε κάτι μεταξύ Μπρους και Νυχτερίδας, μία σκιερή περσόνα, ένας Περιπλανώμενος. Ντυμένος με αδιάφορα, σκούρα ρούχα, με μάτια βαμμένα μαύρα, η κατηφής και μηδενιστική συμπεριφορά του Περιπλανώμενου βαραίνει τους ώμους του και την ψυχή του. Ένας άντρας χωμένος βαθιά στο καβούκι του, που δεν βλέπει ελπίδα για την πόλη και τους κατοίκους της, αναζητά συνεχώς έναν λόγο για να επιτεθεί.
Αν ο Περιπλανώμενος ψάχνει για μπελάδες, είναι ο Μπάτμαν που αναλαμβάνει δράση. Ο Μπρους διανύει τον δεύτερο χρόνο ως αυτόκλητος τιμωρός της Γκόθαμ, ο νυχτόβιος εκδικητής που σπέρνει τον φόβο στην καρδιά των εγκληματιών.
Ο απομονωμένος γόνος της πλουσιότερης οικογένειας του Γκόθαμ, που αμφισβητεί την κληρονομιά της, ο σπουδαιότερος ντετέκτιβ του κόσμου επιστρατεύει έναν θανατηφόρο συνδυασμό πνευματικής υπεροχής, σωματικής δύναμης και εξειδικευμένης τεχνολογίας. Κι όμως είναι το συναίσθημα που τον κινητοποιεί.
«Έχει οργή μέσα του, κάτι που τον κάνει αφοπλιστικό» λέει ο Πάτινσον. «Θελήσαμε να εξερευνήσουμε την ιδέα της μεταμφίεσης» λέει ο Ριβς. «Έχουμε έναν τύπο που, τελικά, ψάχνει να βρει νόημα στη ζωή μετά τον θάνατο της οικογένειας του. Όταν μεταμφιέζεται και αναζητά τον στόχο του, γίνεται ο ίδιος μια σκιά. Αυτές οι διαστάσεις είναι μοναδικές στον Μπάτμαν».
Ο Ριβς επέλεξε τον Πάτινσον για τον ρόλο γιατί, όπως λέει, «ήθελα να δείξω μια άλλη πλευρά του χαρακτήρα, ήθελα να έχει ένα ροκ εντ ρολ ύφος και κάτι από ερημίτη, κάτι μεταξύ του Κερτ Κομπέιν και του Χάουαρντ Χιούζ. Ο Μπρους έχει αποσυρθεί από το να είναι ένας Γουέιν και η δουλειά του είναι να είναι ο Μπάτμαν. Έχει εμμονές κι αυτό είναι ένα από τα θέματα που με ενθουσίασαν στον Ρόμπερτ Πάτινσον: είχε την ορμητικότητα να το αποδώσει αυτό».
Ο Ριβς άρχισε να σκέφτεται τον Πάτινσον για τον ρόλο ήδη από τη διαδικασία συγγραφής του σεναρίου. «Είναι πολύ διαφορετικός σε κάθε ταινία» λέει ο σκηνοθέτης. «Στο Good Time είδα κάτι που τον συνέδεε με τον Μπάτμαν. Νιώθεις την απόγνωση του στην ταινία και το κίνητρο του, αλλά και το πόσο ευάλωτος είναι. Ήθελα αυτή η εκδοχή του Μπάτμαν να είναι τρομαχτική, αλλά και ευάλωτη. Όταν είδα πόσες διαφορετικές πτυχές δίνει ο Ρομπ στους ρόλους του, ένιωσα ότι μπορεί να αναλάβει τον χαρακτήρα».
Αυτή η μεταφορά του Μπάτμαν στα πρώτα του χρόνια και η αλλαγή στη συναισθηματική και ψυχολογική στόφα του χαρακτήρα, αποπροσανατόλισε αρχικά τον ηθοποιό. «Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ο Μπρους Γουέιν ήταν τόσο ριζικά διαφορετικός» λέει. «Μετά κατάλαβα ότι δεν είναι ένας γόης σε αυτή την ιστορία. Στις προηγούμενες ταινίες, αυτό ήταν καθοριστικό, οπότε μου φάνηκε παράξενο το σενάριο. Ο Μπρους είναι τελείως μόνος και απομονωμένος, και άρα συναρπαστικός. Ο Μπρους δεν ξέρει αν θα σώσει τον κόσμο, δεν ξέρει αν ο Μπάτμαν θα τα καταφέρει, αλλά δεν έχει άλλη επιλογή. Τον διακρίνει απόγνωση».
Όταν βυθίστηκε στον πυρήνα του χαρακτήρα, ο Πάτινσον αναζήτησε να βρει ποιος είναι ο Μπρους Γουέιν και όχι ποιος είναι ο Μπάτμαν. «Ο Μπρους είναι ένας χαρακτήρας με εμμονές και νομίζω ότι η ιδέα του Μπάτμαν ήταν προϊόν χρόνιας ζύμωσης» λέει ο ηθοποιός. «Αλλά σε αυτό το στάδιο, δεν έχει μεγάλη πρόσβαση στην τεχνολογία για να έχει πλεονέκτημα, έχει απλώς μία αλεξίσφαιρη στολή, ένα Μπάτμομπιλ και μερικά γκάτζετ, όλα στοιχειώδη. Οπότε, είναι πολύ επιρρεπής στο λάθος, αλλά το προσπαθεί. Παίζει εκτός έδρας. Νιώθω ότι θέλει να αναπαραστήσει τη νύχτα που πέθαναν οι γονείς του».
Κάτι σαν τον ορισμό της τρέλας για έναν άντρα στα όρια, που προσπαθεί να σώσει μία πόλη στα πρόθυρα της καταστροφής.
«Έχει να κάνει με το άλτερ έγκο και την ταυτότητα» λέει ο ηθοποιός. «Αν βάλει τη στολή και πιστέψει σε αυτή, τον ανυψώνει ως οντότητα. Δεν είναι ο Μπρους, είναι ο Μπάτμαν. Ήθελα να είναι λιγότερο ανθρώπινος με τη στολή. Ήθελα να περάσει αυτό στις κινήσεις του. Ο Μπρους προσπαθεί ακόμα να καταλάβει ποιος είναι ο Μπάτμαν. Οι μάχες που δίνει μοιάζουν προσωπικές. Ο λόγος που υπερτερεί είναι γιατί κάθε φορά που παλεύει με έναν άγνωστο είναι σαν να τον έχει πλήξει προσωπικά. Φαντάζεται ότι ο αντίπαλος του είναι το άτομο που σκότωσε τους γονείς του. Τελικά, δεν κερδίζει κανείς έτσι, γιατί αν μάχεσαι τόσο συναισθηματικά, κάνεις λάθη και χάνεις. Αλλά δεν νομίζω ότι νοιάζεται να επιβιώσει, απλώς θέλει να πονάει τους άλλους και να αποδώσει τη δική του αμφισβητήσιμη έννοια δικαίου».
Ο Πάτινσον εκτίμησε την προσέγγιση του Ριβς, όχι μόνο στο σενάριο, αλλά και στο γύρισμα. «Ο Ματ είναι πολύ υπομονετικός. Είναι σαν ένα διευθυντής ορχήστρας, ικανός να βλέπει την ιστορία από μακριά. Δεν βιάζεται, προχωράει μόνο όταν νιώθει ότι έχει αυτό που ψάχνει. Δεν δίστασε να απομακρυνθεί από τον κλασικό Μπάτμαν και έκανε τολμηρές στυλιστικές επιλογές».
Η Σελίνα Κάιλ είναι μία μυστηριώδης φιγούρα που διεισδύει αθόρυβα στην αθέατη πλευρά του Γκόθαμ, για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα. Είναι άγρια και ευκίνητη, οπότε διαπρέπει ως γάτα διαρρήκτης, με διαφορετικές πλαστές ταυτότητες και πολλές δερμάτινες στολές μοτοσυκλέτας. Είναι κατά βάθος μία προστατευτική ψυχή που νιώθει πιο άνετα με τα αδέσποτα της πόλης παρά με τους πολίτες της.
Η Ζόι Κράβιτς πρωταγωνιστεί στον ρόλο της αινιγματικής ηρωίδας που λατρεύουν οι φαν του Μπάτμαν. Ιδανικό ταίρι του μασκοφόρου, η Σελίνα αρχικά τον κοντράρει και είναι ένας ακόμα γρίφος που πρέπει να λύσει.
«Είχε σημασία για εμένα να μη φανεί θύμα εξαιτίας του παρελθόντος της» λέει η Κράβιτς. «Αυτό μπορεί να είναι παγίδα για γυναικείους χαρακτήρες σαν αυτή και δεν νομίζω ότι είναι αυτή η περίπτωση. Είναι πολύ σκληρή, έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα, έχει κίνητρο να πολεμήσει για τους άλλους που είναι στην ίδια θέση».
Ο Ριβς λέει: «Ήξερα από την πρώτη συνάντηση με τη Ζόι ότι έχει κάτι ιδιαίτερο. Είδα τη σύνδεση της με τη Σελίνα Κάιλ και ένιωθα ότι ήταν ένας χαρακτήρας με τον οποίο θα συνδεόταν».
Η συνάντηση της με τον Μπάτμαν μοιάζει να είναι μοιραία. Η έρευνα του διασταυρώνει τα μονοπάτια τους, αλλά σύμφωνα με την Κράβιτς, η συνάντηση τους ήταν αναπόφευκτη, αφού στην ουσία μάχονται για το ίδιο πράγμα με διαφορετικές μεθόδους.
«Το παρελθόν της είναι ξεκάθαρο στο σενάριο» λέει η ηθοποιός. «Για εμένα είχε περισσότερο να κάνει με το τι συνέβη τότε και τώρα, πώς μπόρεσε να επιβιώσει, πώς κατέληξε εκεί που είναι τώρα, γιατί θεωρεί σημαντικό να μάχεται για αυτά που πιστεύει. Μίλησα στον Ματ για την ιδέα με τις αδέσποτες γάτες. Είναι η ίδια αδέσποτη και πιστεύει ότι και ο Μπάτμαν είναι αδέσποτος. Συνδέονται σε αυτό το σημείο».
Η ηθοποιός ήθελε πολύ να βάλει τη σφραγίδα της στον χαρακτήρα. «Δεν ήθελα να επικεντρωθώ στο να κάνω τον χαρακτήρα εμβληματικό ή σέξι ή οτιδήποτε θα περίμενε κανείς. Ήθελα να δείξω το πνεύμα της. Δεν είναι συχνό να έχουμε έναν σύνθετο γυναικείο χαρακτήρα, ειδικά σε τόσο μεγάλες ταινίες» λέει η ηθοποιός. «Συγκινήθηκα με την ιστορία της, το παρελθόν της, τον πόνο της, τον αγώνα και το σθένος της. Είναι ένας χαρακτήρας που στέκει όχι ως συμπληρωματικός ή ως ένα όμορφο κορίτσι με κολλητά ρούχα. Δεν χρειάζεται κανέναν σωτήρα και την ίδια στιγμή όταν διάβαζα το σενάριο, την ένιωθα πραγματικά. Έχει μία σημαντική δική της ιστορία που πρέπει να ειπωθεί».
Η Κράβιτς ενθουσιάστηκε με τον τρόπο που παίζει η Σελίνα με τον Μπάτμαν. «Είναι σαν τη γάτα με το ποντίκι» λέει η ηθοποιός χαμογελώντας. «Αγάπη και μίσος με μία λεπτή γραμμή ανάμεσα τους. Έχουν βαθιά ψυχική σύνδεση. Ακόμα κι αν βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά και προέρχονται από διαφορετικό υπόβαθρο, πιστεύουν και οι δύο στο δίκαιο… αν και οι απόψεις τους για τη δικαιοσύνη είναι κάπως διαφορετικές. Είναι και οι δύο άνθρωποι που όχι μόνο παλεύουν για αυτό που πιστεύουν, αλλά και που δεν φοβούνται να πεθάνουν για αυτό που πιστεύουν. Πράγμα πολύ σπάνιο».
Ο Ριβς δίνει τα εύσημα στους ηθοποιούς που έκαναν τον δεσμό τους να φαίνεται αβίαστος. «Έχει κάτι μαγικό ο τρόπος που ο Ρομπ και η Ζόι έπαιξαν ο ένας τον άλλον από την αρχή. Είναι φίλοι και έχουν χημεία και για μένα, ως σκηνοθέτη, ήταν πολύ συναρπαστικό».
Η σχέση του Μπάτμαν με τη Σελίνα έδωσε στον Πάτινσον πολύ υλικό για να δουλέψει. «Ο Μπάτμαν είναι απόλυτος» .
