Η Τροχαία δεν έχει τη δυνατότητα να σταματά πεζούς χωρίς λόγο και να τους υποβάλλει σε αλκοτέστ απλώς και μόνο επειδή βρίσκονται στον δρόμο ή επιστρέφουν από διασκέδαση. Η νομοθεσία είναι σαφής στο ότι ο έλεγχος πρέπει να συνδέεται με συγκεκριμένη αιτία και όχι με προληπτικό χαρακτήρα, όπως στους οδηγούς.

Έλεγχος μπορεί να ζητηθεί όταν ο πεζός εμπλέκεται σε τροχαίο ατύχημα, είτε ως θύμα είτε ως υπαίτιος, καθώς τότε εξετάζονται όλες οι συνθήκες του περιστατικού. Μπορεί επίσης να υπάρξει παρέμβαση όταν υπάρχουν εμφανείς ενδείξεις μέθης και η συμπεριφορά του πεζού δημιουργεί πραγματικό κίνδυνο για την κυκλοφορία. Τέτοιες περιπτώσεις είναι όταν περπατά στη μέση του οδοστρώματος, παραπατά ανάμεσα στα οχήματα, πέφτει πάνω σε αυτοκίνητα ή προκαλεί επικίνδυνες καταστάσεις. Αντίστοιχα, όταν παρεμποδίζει σοβαρά την κυκλοφορία ή παραβιάζει βασικούς κανόνες οδικής ασφάλειας με τρόπο που μπορεί να οδηγήσει σε ατύχημα, η αστυνομία μπορεί να παρέμβει.

Στην πράξη, πάντως, αλκοτέστ με συσκευή σε πεζούς γίνεται εξαιρετικά σπάνια. Συνήθως η κατάσταση μέθης καταγράφεται στη δικογραφία με βάση την εικόνα του ατόμου, τις παρατηρήσεις των αστυνομικών, μαρτυρίες τρίτων ή ιατρική εξέταση, ειδικά όταν υπάρχει τραυματισμός ή σοβαρό περιστατικό. Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι η κατανάλωση αλκοόλ αυτή καθαυτή, αλλά το αν η συμπεριφορά του πεζού συνέβαλε στη δημιουργία κινδύνου.

Αξίζει να τονιστεί ότι ο πεζός δεν τιμωρείται επειδή είναι μεθυσμένος. Τιμωρείται μόνο αν, λόγω της κατάστασής του, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια τη δική του ή των υπολοίπων χρηστών του δρόμου. Αν κάποιος κινείται στο πεζοδρόμιο, χωρίς να παρενοχλεί την κυκλοφορία και χωρίς επικίνδυνες συμπεριφορές, δεν διαπράττει καμία παράβαση.

πηγή newsauto.gr