Η πολιτική παράμβαση του προέδρου των ΗΠΑ για την αναστολή της αποβολής του Μπαλογκάν στον αγώνα με το Βέλγιο για τους 16 του Μουντιάλ είναι μία κίνηση ασυνήθιστη όχι όμως και πρωτόγνωρη, καθώς έχει συμβεί ακόμα μία φορά στο παρελθόν και συγκεκριμένα στο μακρινό Μουντιάλ του 1962.

Στον ημιτελικό της Βραζιλίας με τη Χιλή, όπου οι Βραζιλιάνοι είχαν επικρατήσει με 4-2 και είχαν προκριθεί στον τελικό, ο θρυλικός Γκαρίντσα αποβλήθηκε μετά από δύο γκολ που είχε σημειώσει.

Στο 83ο λεπτό, αγανακτισμένος από το σκληρό παιχνίδι των Χιλιανών, κλώτσησε εκτός φάσης τον αμυντικό Ελάδιο Ρόχας και ο Περουβιανός διαιτητής Αρτούρο Γιαμασάκι τον απέβαλε αμέσως.

Τότε ξεκίνησε μια συντονισμένη διπλωματική επιχείρηση. Ο πρόεδρος της Βραζιλίας έστειλε τηλεγράφημα, ενώ ο πρόεδρος της διοργανώτριας Χιλής, Χόρχε Αλεσάντρι, συνυπέγραψε επίσημο αίτημα προς τη FIFA ζητώντας την επιείκεια της επιτροπής για χάρη του θεάματος.

Επιπρόσθετα, ο πρόεδρος του Περού Μανουέλ Πράδο Ουγκαρτέτσε, κάλεσε προσωπικά τον Περουβιανό διαιτητή Γιαμασάκι, πιέζοντάς τον να υποβαθμίσει το συμβάν στην αναφορά του.

Με τόση πίεση από τόσες διαφορετικές πλευρές, έγινε το “θαύμα”. Η πειθαρχική επιτροπή της FIFA συνεδρίασε υπό καθεστώς τεράστιας πίεσης, ο διαιτητής αρχίσε τα “δεν είδα καλά τη φάση”, πέταξε το μπαλάκι στον Ουρουγουανό επόπτη Εστέμπαν Μαρίνο, ο οποίος παρότι ήταν βασικός μάρτυρας της αποβολής, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από το ξενοδοχείο του και δεν εμφανίστηκε ποτέ στη συνεδρίαση. 

Οι “κακές γλώσσες” της εποχής έλεγαν ότι ο Ουρουγουανός δωροδοκήθηκε αδρά από τη βραζιλιάνικη ομοσπονδία για να φύγει από τη χώρα.

Λόγω έλλειψη μαρτύρων και επαρκών στοιχείων, η FIFA αθώωσε τον Γκαρίντσα και ο Βραζιλιάνος αγωνίστηκε κανονικά στον τελικό με την Τσεχοσλοβακία, οδηγώντας τους Βραζιλιάνους στη νίκη με 3-1 και στην κατάκτηση του Μουντιάλ.

πηγή protothema.gr