«Εν ενεργεία δύτες είμαστε περίπου 60, αλλά είμαστε σε διάφορες δραστηριότητες. Πάμε μία από εδώ και μία από εκεί, γιατί τα σφουγγάρια έχουν χαθεί από το ’86 και μετά», τόνισε ο κ. Γεωργαντής, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Θεσσαλονίκης Status FM 107,7 και στους Δημήτρη Βενιέρη και Βιργινία Δημαρέση.

Ο ίδιος εξήγησε ότι η θάλασσα έχει αλλάξει κατά πολύ μετά και το πυρηνικό δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986. «Από το Τσέρνομπιλ και μετά έχει πάθει μεγάλη καταστροφή η θάλασσα και τα σφουγγάρια. Εμείς γυρνάμε όλο το Αιγαίο. Θα μας βρείτε στις Σποράδες, στην Κρήτη, στις Κυκλάδες. Ξέρουμε τα σημεία γιατί από παλαιότερα, που ήταν οι πατεράδες μας, μαθαίναμε και εμείς την κάθε βουτιά στα πόσα μέτρα είναι. Όλα αυτα τα θυμόμαστε», δήλωσε.

Ο κ. Γεωργαντής περιέγραψε τη διαδικασία για τις βουτιές που πραγματοποιεί και εξήγηση ότι επιλέγει να βουτά με τον παραδοσιακό τρόπο, χρησιμοποιώντας κομπρεσέρ και λάστιχο από το οποίο μεταφέρεται οξυγόνο και όχι μπουκάλες.

Φορά τη στολή του και με την ειδική ξύστρα στο χέρι φτάνει μέχρι και τα 65 μέτρα στον βυθό της θάλασσας, προκειμένου να εντοπίσει τα σφουγγάρια, ενώ κάθε βουτιά του μπορεί να διαρκέσει 2-2,5 ώρες, με τρεις βουτιές την ημέρα κατά μέσο όρο.

«Δεν αξίζει ο κόπος αλλά τι να κάνουμε. Τα παιδιά και τα εγγόνια μου δεν ακολουθούν», είπε.

Ο κ. Γεωργαντής αποκάλυψε ότι το 2000 προσβλήθηκε από τη νόσο των δυτών και αντιμετωπίζει αναπηρία στα κάτω άκρα του, ωστόσο αυτό δεν αποτέλεσε εμπόδιο στο να συνεχίζει την παράδοση των Καλυμνίων.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη: