Η τελετή πραγματοποιήθηκε σε κλίμα σεμνότητας και εθνικής υπερηφάνειας, με τη φυσική παρουσία, έπειτα από πολλά χρόνια, αντιπροσωπείας της Ταξιαρχίας της Αεροπορίας Στρατού, γεγονός που προσέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα και συγκίνηση στην εκδήλωση.
Όπως τόνισε ο Ι. Μαλλίνης σε ανάρτησή του, «Ως Δήμαρχος, αισθάνομαι βαθιά τιμή που ο τόπος μας υποδέχτηκε ξανά εκπροσώπους των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτίοντας φόρο τιμής στους πεσόντες που θυσιάστηκαν εν ώρα καθήκοντος. Η μνήμη τους θα παραμένει άσβεστη και η θυσία τους οδηγός για όλους μας.
Ευχαριστώ θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν, εκπροσωπώντας θεσμούς, σώματα ασφαλείας, τοπική κοινωνία και φυσικά τις οικογένειες των πεσόντων.
Δεν ξεχνάμε. Τιμούμε. Συνεχίζουμε.»
Η τραγωδία
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2004 το ελικόπτερο του 4ου ΤΕΑΣ της Αεροπορίας Στρατού απογειώθηκε στις 9:35 από το στρατόπεδο «Σακέτα» στον Καρέα με προορισμό το Άγιον Όρος. Επρόκειτο να προσγειωθεί στις 11:05, όμως λίγο πριν από την άφιξη, στις 10:54, χάθηκε η τελευταία επαφή με τον πύργο ελέγχου στο Χορτιάτη. Στις 11:00 το ελικόπτερο εξαφανίστηκε από τα ραντάρ και τρεις ώρες αργότερα συντρίμμια εντοπίστηκαν στη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά της Σιθωνίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το Chinook είχε παραληφθεί πρόσφατα από τον Ελληνικό Στρατό, γεγονός που ενίσχυσε τα ερωτήματα για τα αίτια της πτώσης. Οι έρευνες των σωστικών συνεργείων ολοκληρώθηκαν το απόγευμα, επιβεβαιώνοντας το τραγικό τέλος.
Η λίστα των θυμάτων
Το δυστύχημα σκόρπισε θλίψη στην Εκκλησία της Αλεξάνδρειας, αλλά και στην Ελλάδα. Μεταξύ των 17 θυμάτων ήταν τρεις ιεράρχες, δύο αρχιμανδρίτες, ένας διάκονος, μέλη της συνοδείας του Πατριάρχη και το πενταμελές πλήρωμα.
Ονόματα όπως ο Μητροπολίτης Πηλουσίου Ειρηναίος, ο Μητροπολίτης Καρθαγένης Χρυσόστομος και ο Επίσκοπος Μαδαγασκάρης Νεκτάριος παραμένουν χαραγμένα στη μνήμη της Ορθοδοξίας.
Η τραγωδία αυτή δεν υπήρξε απλώς ένα στρατιωτικό ατύχημα, αλλά μια βαριά απώλεια για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, που έχασε μέσα σε λίγα λεπτά σημαντικά στελέχη και τον ίδιο τον Προκαθήμενό του, τονίζει στο vimaorthodoxias.gr ο Αγιορείτης μοναχός Ιωσήφ που είδε τα όσα τραγικά εκτυλίχθηκαν με την πτώση του αεροσκάφους.
Ο Πατριάρχης Πέτρος Ζ’
Ο μακαριστός Πατριάρχης Πέτρος Ζ’, γεννημένος στην Κύπρο το 1949, υπηρέτησε με αφοσίωση την Ορθοδοξία. Εισήλθε στη Μονή Μαχαιρά σε νεαρή ηλικία, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε για χρόνια στην Αφρική, όπου αφιερώθηκε στη διάδοση του Ευαγγελίου.
Το 1997 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, συμβάλλοντας στην αναδιοργάνωση της Εκκλησίας και στην ίδρυση νέων επισκοπών σε Νιγηρία, Μαδαγασκάρη, Γκάνα, Ζάμπια και αλλού. Ενίσχυσε το κύρος του Πατριαρχείου, ανακαίνισε μνημεία και μοναστήρια και εργάστηκε για την προβολή του ορθόδοξου μηνύματος στην αφρικανική ήπειρο.
Η ζωή του έσβησε αιφνίδια, αφήνοντας όμως παρακαταθήκη έργου και αγάπης που εξακολουθεί να εμπνέει.
Εθνικό πένθος και συγκίνηση
Η πτώση του Σινούκ συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοίνωσε άμεσα την τραγωδία, ενώ η κυβέρνηση κήρυξε ημέρες εθνικού πένθους. Η είδηση ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, καθώς ο Πατριάρχης Πέτρος Ζ’ ήταν ιδιαίτερα γνωστός στη διεθνή χριστιανική κοινότητα.
Στο Άγιον Όρος, μοναχοί και πιστοί τέλεσαν αγρυπνίες στη μνήμη των θυμάτων, ενώ η Ιερά Κοινότητα εξέφρασε τη θλίψη της για την απώλεια του Προκαθημένου. Παράλληλα, οι ομογενειακές οργανώσεις στην Αφρική και την Αμερική τίμησαν τον μακαριστό Πατριάρχη με μνημόσυνα και εκδηλώσεις μνήμης.
Η παρακαταθήκη της τραγωδίας
Η τραγωδία του 2004 άφησε ανοιχτές πληγές και ερωτήματα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη και τις στρατιωτικές αρχές για χρόνια. Η απώλεια τόσων ανθρώπων, και κυρίως του Πατριάρχη, υπογράμμισε την ανάγκη για αυστηρότερους ελέγχους ασφάλειας στα στρατιωτικά μέσα μεταφοράς.
Ταυτόχρονα, η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας βρέθηκε αντιμέτωπη με το δύσκολο έργο της εκλογής νέου Πατριάρχη, σε μια συγκυρία που η Αφρική γνώριζε άνθηση της Ορθοδοξίας.
Μνήμη ζωντανή
Σήμερα, 21 χρόνια μετά, η μνήμη του Πατριάρχη Πέτρου Ζ’ παραμένει ζωντανή. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας τον τιμά κάθε χρόνο, αναγνωρίζοντας το όραμά του για μια δυναμική παρουσία της Ορθοδοξίας στην Αφρική. Η Εκκλησία τον μνημονεύει ως ιεράρχη που αγάπησε βαθιά τον άνθρωπο και την αποστολή της πίστης.
Η τραγωδία του Σινούκ δεν ξεχνιέται· υπενθυμίζει ότι ακόμη και μέσα από τις δοκιμασίες, η Εκκλησία συνεχίζει την πορεία της με την ελπίδα και την πίστη να παραμένουν αλώβητες.
